ใกล้ถึงวันวาเลนไทน์อีกแล้วสินะ

จริง ๆ  แล้ว วันนี้มันก็ดูไม่น่าที่จะสำคัญอะไรสักเท่าไหร่

แต่มันก็ทำให้คนเรา ๆ รู้สึกกันไปต่าง ๆ

คนมีความรัก .. ดูจะมีความสุขมากกว่าใครเค้า

คนที่ไม่มีคู่ .. แต่ไม่ได้อกหัก ก็คงเหงาในระดับหนึ่ง

คนที่อกหัก .. คงจะอาการหนักกว่า 2 กลุ่มแรก
ฉันไม่รู้ว่า ความรัก มันเป็นยังไง ..

เพราะไม่ว่าใครจะสัญญาอะไร เคยให้ความมั่นใจไว้แค่ไหน

เพราะว่าไม่เคยได้เจอกับความรักในแบบนั้นซะทีนึง

มันก็เป็นเพียงสัญญาลมปาก ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ทันได้เรียนรู้อะไร

แต่คิดว่า มันคงจะไม่ต่างไปจากความรักของพ่อแม่ที่มีต่อเรา

“ ความรักที่เป็นความรู้สึกว่ารัก ไม่ว่าคน ๆ นั้นจะเป็นยังไง “
สำหรับฉันเอง .. ไม่ใช่ว่า ไม่ต้องการความรัก

ไม่ว่าใคร ๆ ก็คงอยากจะได้ความรักจากคนที่เรารักกันทั้งนั้น

เพียงแต่ความรักของฉัน ทำได้แค่รัก ทำได้ในสิ่งที่สามารถทำให้เค้าได้ 

ฉันเป็นห่วงทุกครั้ง ที่เค้าทำหน้าเครียด

ฉันเป็นห่วงทุกครั้ง ที่เค้าไม่สบาย

ฉันเป็นห่วงทุกครั้ง ที่รู้สึกว่าเค้าผิดปกติไป

แต่เค้าไม่เคยที่จะรู้สึกเป็นห่วงฉันเลยแม้สักครั้งเดียว

แล้วทำไม .. ฉันถึงยังรักเค้าอยู่ ..

ถึงแม้เค้าจะมองไม่เห็นค่า และคงไม่มีโอกาสที่จะได้ความรักนั้นกลับมา

แต่ฉันเป็นเพียงแค่ .. คน ๆ นึง ที่เคยเดินผ่าน และเข้าไปอยู่ในช่วงชีวิตนึงของเค้าเท่านั้น

พูดง่าย ๆ ว่า ไม่ว่าจะทำดีสักเท่าไหร่ เค้าก็ไม่เห็นค่าความสำคัญนั้น

เพราะฉัน ไม่ใช่คนที่เค้ารัก ฉันจึงทำได้เพียงแค่สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอจะทำให้ได้เท่านั้น

ตอนนี้ ฉันจึงรู้จักที่จะรัก .. รักยังไงไม่ให้เจ็บ  แต่ก็ไม่ใช่ว่า ไม่เจ็บซะทีเดียว

คงไม่มีใครที่เห็นคนที่เรารัก แล้วไม่รู้สึกอะไร

เห็นเค้าอยู่กับคนใหม่ที่เค้ารัก ได้เห็นอะไร ๆ ที่เราไม่ยากรับรู้ แต่ก็ต้องรับรู้

เคยคิดว่า ไม่ต้องเห็นหน้ากันได้เลยคงดี .. แต่มันก็ทำไม่ได้

เคยคิดว่า ได้คุยกันก็คงดี อยากคุยกันได้เหมือนเดิม .. แต่มันก็ไม่ดี

เลยไม่รู้ว่า จะคุย หรือไม่คุย มันดีกว่ากันแน่

บางที การที่เค้านิ่งเงียบ มันอาจจะดีก็ได้

เราจะได้ตัดใจง่ายขึ้น เพราะมันไม่มีอะไรกลับมา มันย่อมรู้สึกเจ็บเป็นธรรมดา

แต่ .. เราเองที่บังคับใจตัวเองไม่ได้  ออกแนว เจ็บแล้วไม่จำ

พยายามที่จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว ทำได้บ้าง ทำไม่ได้บ้าง แล้วแต่ความเข้มแข็งของจิตตใจ

ฉันไม่เคยคิดว่า ถ้าเราเลิกกันแล้ว จะทำให้ฉันอยู่ไม่ได้

แต่ไม่คิดว่า .. มันจะเจ็บได้นานขนาดนี้

ไม่เข้าใจว่า ทำไมมันไม่ยอมหายซะทีนึง

ยิ่งเวลาที่อยู่คนเดียว มันเงียบ เหงา นอนไม่ได้ ทำยังไงก็นอนไม่หลับ

ในสมองมันคิดถึงแต่เริ่องเดิม ๆ ไม่รู้ทำไม และไม่รู้ว่า เค้าจะเคยคิดถึงมันบ้างหรือเปล่า

แต่ฉันคิดว่า เค้าคงไม่เคยคิดถึงมันเลย  เพราะในใจเค้ามีคนอื่นที่ต้องให้นึกถึงอยู่แล้ว

วาเลนไทน์ปีนี้ ก็คงทำได้แต่ อวยพรให้เค้ามีความสุข และรักกันไปนาน ๆ